Samenwerking of macht? Elk lichaam is drager, gastheer en kiem tegelijk.

Substraat is een serie keramische sculpturen, geïnspireerd op cordyceps: schimmels die een gastheer gebruiken als voedingsbodem om te groeien en zich voort te planten.

Dat biologische principe vormt het vertrekpunt van de serie. Leven heeft iets nodig om op, van of in te groeien. Soms bijna ongemerkt eigent de ene vorm zich ruimte toe in de andere. Ze gebruikt haar, voedt zich ermee en verandert haar — maar wordt daarbij zelf ook iets anders.

In Substraat vervagen zo de grenzen tussen mens, dier en schimmel. Een lichaam kan gastheer zijn, maar ook voedingsbodem. Wat zich uit het ene ontwikkelt, kan op zijn beurt weer drager worden van iets anders.

Daarom heeft de reeks geen vanzelfsprekend begin of einde. De transformatie kan in beide richtingen worden gelezen. Wat neemt over en wat maakt die groei mogelijk? Wie gebruikt wie?

Substraat beweegt tussen afhankelijkheid en autonomie, tussen voeden en gevoed worden, tussen samenwerking en macht.

Wat vandaag groeit, kan morgen voedingsbodem zijn.